گفتم که بی تو میمیرم

 

گم گشته ام

 

در    چنبره و

               همهمه و

                        وسوسه ی

                                چشم هایی که مرا نمی شناسند

 تو را ست میگفتی

             هیچ کس برای من مثل تو نمی شود

 می خواستم برگردم

                    گفتند: سکه هایت دقیانوسی است

       زبانم را کسی نفهمید

 

انگار به صورتم اسید پاشیده اند

       که کسی مرا نشناسد

 

راستی چرا؟؟؟؟؟

عکس هایم را قدم به قدم

در آفتابگیر خیابان های شلوغ زده اند

نه......

 

واااای

 

نگو که من مُرده ام

                            

/ 4 نظر / 12 بازدید
داریوش.......

سلام دوست عزیز خیلی خوشحالم که به وبلاگتان آمدم.عالی تا حالا چقدر دلتنگ شدی؟ آیا دلگرمی بوده؟؟ بیا و به وبلاگم بعد از خودن مطلب دلتنگی یا دلگرمی نظرتو بگو منتظرتم داریوش[گل]

ققنوس

خيلي زيبا وخيلي غم انگيز[گل][گل][گل][ناراحت][ناراحت] قول بده كه هرگز تمام نشوي دلم گرفت مثل خسوف مثل كسوف تو هرگز نميميري هرگززززز!!!!!!!!!!!!!!

مهدی حبیبیان

سلام زیبا بود. زیبا تر از قبلی ها. اما فکر می کنم تا همان سطر زبانم را کسی نفهمید کافی باشد. بقیه اش اضافه است. ایراد تایپی هم داری درستش کن. تا بعد...