شعر رفتن

 

 

با رفتنت

 

         

            هر که مرا دید گریه کرد

 

 

گویی که چل کلاغ و دوستانشان.

 

فهمیده اند   

 

 که کُن فَیَکُن گشته بعد تو

 

بالا و پائین و

                        زمین و زمان من.

 

 

انگار حک شده بر پیشانیم

                  

                            این داستان غم انگیز  رفتنت

 

 

شیطان که گفته اند رجیم است و بی خیال

 

تادید روی مرا

 

ضجه زد به اشک

 

 

آنی

 

دلش به حال ِ  دل من

 

                            کباب شد

 

 

می گفت که پنهان ز چشم خلق

 

با دست خالی و

 

رویی به آسمان

 

هرشب

 

برای  من 

 

اَمَن یُجیب

 

می خواند

/ 2 نظر / 10 بازدید
علی تنها

دیشب از آسمون ستاره می چیدم رو برگهای گل و شبنم می پاشیدم وقتی بیدار شدم گل کرده بود خورشید آخه دیشب بازم خواب تو رو دیدم صدای تو برام صدای بارونه من و با نم نم گرمش می خوابونه نگام که میکنی برق نگاه تو تمام تار و پودم رو می لرزونه یه شب ازون شبای روشن آبی چه حالی باتو داشتم توی مهتابی بیا ای قصه هات شیرین تر از رویا که امشب به سرم باز زده بی خوابی دلم پر می کشه در هوای تو دلم چه خوابا دیده باز برای تو هنوز تب میکنم مثه تابستون وقتی یادم میاد گل بوسه های تو

یادتم

[وحشتناک][وحشتناک][وحشتناک]